Zelf was ik altijd een selectief tv-kijker. Gaan zitten en zappen om te kijken of 'er wat is' vind ik belachelijke tijdverspilling. Ik liet me adviseren door de tv-tips van NRC Handelsblad en beperkte me tot een strenge selectie van speelfilms, documentaires van het Uur van Wolf en nog wat dingen op de Belg.

De televisie wordt gedomineerd door formats. Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat dit, als het om kijkcijfers gaat, domweg werkt. Programma's zonder goede formats hebben geen succes en hetzelfde geldt voor zenders. Maar als kritische, veeleisende kijker heb ik er geen trek in elke avond naar dezelfde kletsprogramma's met dezelfde presentatoren en dezelfde gasten te kijken en me door series keer op keer hetzelfde verhaal te laten vertellen, waarin wéér een moord door wéér dezelfde personen wordt opgelost, of wéér een zieke door wéér dezelfde dokters wordt genezen. (Spoiler: ook vanavond gaat het ze weer lukken.)

Wat een verademing is dan het web. De rijkste bron is natuurlijk YouTube maar er zijn massa's andere sites die de moeite waard zijn, waarover straks meer.

YouTube heeft de reputatie te bestaan uit video's van jongelui die hun ongefundeerde meningen in de camera brullen, andere jongelui die halsbrekende toeren uithalen op skateboards en zo, en verder tienermeisjes die op hun kamer weemoedige liedjes zingen met een gitaar. Maar dat is net zo'n onzin als dat alle boeken doktersromans zouden zijn.

De kunst is de kwaliteitsvideo te vinden en daar ben ik, al zeg ik het zelf, erg goed in geworden. Adultswim, Koldcast en Strike hebben series die stuk voor stuk interessanter zijn dan wat ik op de kabel tegenkom. TED brengt me eminente lezingen, VBS spannende documentaires, Vimeo animaties waar de vreugde vanaf spat. The Onion, Collegehumor en Funny or Die hebben topsatire, Fora.tv en Bigthink prima interviews. Alles in professionele kwaliteit, soms zelfs hd. Dank zij YouTube-abonnementen krijg ik vanzelf nieuwe muziekvideo's en remixes van mijn favoriete artiesten, korte films van Futureshorts - ik zou eindeloos zo door kunnen gaan.

Geen herkauw-tv, niet steeds die parade van Bekende Nederlanders maar elke dag verrassingen. Geen veilige formules maar creativiteit. Niet wachten op een uitzending maar klikken en kijken. Ik zit elke avond met een brede lach achter mijn laptop. De video's waarbij ik het breedst lach, zet ik op mijn weblog Videovolt.net. Vijf video's per dag, gemiddeld meer dan een uur kijktijd, soms ruimschoots het dubbele. In het afgelopen jaar meer dan 1400 stuks, en de meeste staan er nog.

De zwakte van VideoVolt, dat zal ik meteen erkennen, is dat het format ontbreekt. Als ik het full-time kon doen, kon ik een popzender maken, een gesprekszender, een documentairezender, een dramazender en een cartoonzender. Dan zou je nog eens wat meemaken.

Misschien doe ik het nog wel eens. Pas maar op.